Niecierpek w kuchni.

Nie wiem od czego to zależy, ale wszelkie potrawy zawierające dynię najbardziej mi smakują w okresie około Halloween'owym. Potem już jakoś nie mam na nią takiej ochoty.:)

No chyba, że by to były muffinki z dynią, bo wyszły mi wczoraj naprawdę dobre.

Tym razem użyłam mojego wielokrotnie sprawdzonego przepisy na muffinki, które wychodzą zawsze i można do nich dodać każdy rodzaj owoców i warzyw, jak wydać też. Następnym razem spóbuję do nich dodać marchewkę i zobaczymy co wyjdzie. :)

Wczoraj miałam wyjątkowo dobrą dynię. Zaczynam się już pomału uczyć rozróżniać rodzaje dyni i zwracać uwagę na to, żeby była pomarańczowa i słodka. Ta wczorajsza odmiana to bodajże Hokaido ( o ile dobrze zapamiętałam nazwę). W każdym razie była bardzo smaczna, a pure z niej wychodziło gęste, o intensywnym kolorze i świetnie współgrało z różnymi przyprawami. Kupowałam tę dynię oczywiście na placu, bo te dostępne w hipermarketach nie dorastają jej do pięt. Nadają się na lampiony, ale do gotowania już nie tak bardzo.

Tyle jeżeli chodzi o moje tegoroczne obserwację zjawiska zwanego DYNIA.

Muffinki wyszły pięknie pomarańczowe, bardzo smaczne i w zasadzie już ich nie ma. Wyglądały tak:

Składniki (ilość dokładnie na 12 babeczek):

1 i 3/4 szkłanki mąki

1/4 szklanki cukru ( cukru można dać więcej w zależności od upodobań i dodanych owoców)

2 łyżeczki proszku do pieczenia

1/3 łyżeczki soli

1/2 łyżeczki cynamonu

To składniki sypkie, które mieszamy w jednej misce

1 jajko

3/4 szklanki mleka

1/3 szklanki oleju

To składniki mokre, które mieszamy w drugiej misce

Potem to wszystko łączymy i dodajemy 1 szklankę pure z dyni i garść rodzynek. Ciasto rozkładamy do foremek, dodajemy papilotki lub nie, a jak nie mamy papilotek ani też silikonowych foremek to musimy pamiętać o natłuszczeniu formy. 

Pieczemy około 25 minut w temperaturze 200 st. C.

A potem poszliśmy z nimi do znajomych i podaliśmy tak:

 Smacznego!! :)

Nadal w tematyce dyniowo-halloween'owej przyszła dzisiaj kolej na zupę z dyni na ostro. Zupa ta jest gorąca, rozgrzewająca i mam wrażenie, że powinna trafić do gustu przeciwnikom zupy dyniowej na słodko. Do przygotowania tego jesiennego danie  potrzebna jest:

1 średniej wielkości dynia

1-2 pomarańcze

rosół w ilości 1-2 litry

ser pleśniowy najlepiej taki o ostrzejszym smaku

Dynię tym razem pokroiłam na kawałki i rozprażyłam w piekarniku. Potem oddzieliłam pestki, a miąższ zebrałam do garnka. Rozcieńczyłam rosołem ( ostatecznie może być z kostki rosołowej, ale ja czegoś takiego nie uznaję) dodałam pomarańczę w kawałkach i wszystko razem zmiksowałam. Potem doprawiłam do smaku imbirem, gałką muszkatołową, curry, solą i pieprzem.

Podawać gorącą posypaną tartym żółtym serem, serem pleśniowym lub z groszkiem ptysiowym.

Ta wersja zupy dyniowej została kiedyś mocno skrytykowana przez Jedną z Chochelek i nazwana dyniową, słodką breją rozcieńczoną mlekiem. I coś w tym jest, ale pomimo tego jest to moja ulubiona i ukochana zupa dyniowa, którą zażeram się w samotności, bo nikt inny w mojej rodzinie nie chce jej tknąć. :))

Zupa, przynajmniej w mojej wersji,  jest zabójczo prosta. Piszę w mojej wersji, bo jeszcze jest wersja Mojej Mamy, ale nie miałam kiedy skonfrontować obu wariantów. Moja Mama to jeszcze potrafi do tego zrobić pyszne kluseczki majerankowe, ale na razie są poza moimi umiejętnościami i wiedzą. Muszę się ich w końcu nauczyć. :)

SKŁADNIKI:

rozgotowana dynia - dosyć sporo przynajmniej z litr

mleko, śmietana 

imbir, cynamon, cukier waniliowy do smaku

Dynię pokroić w kawałki, rozgotować i zmiksować lub użyć wcześniej przygotowany dyniowy mus, czyli tak jak ja dzisiaj zrobiłam, dzięki czemu miałam zupę w 5 minut.

Do dyniowej pulpy dodać mleko i śmietanę- tyle, żeby osiągnąć pożądaną gęstość. Doprawić do smaku cukrem, imbirem i ewentualnie cynamonem.

Podawać na ciepło. Mozna dodać groszek ptysiowy. 

SMACZNEGO!!

To pierwszy z przepisów, do którego potrzebna jest dyniowa papka ze słoika lub przygotowana bezpośrednio przed użyciem. Ciasto wychodzi lekkie, miękkie i ma korzenny zapach. Proste i smaczne, jak zwykle. :)

SKŁADNIKI:

2 szklanki mąki

1 szklanka cukru

2 łyżeczki proszku do pieczenia

1 łyżeczka sody

1 łyżeczka cynamonu - ja dodałam jeszcze pół łyżeczki przyprawy do pierników

szczypta soli

4 jajka

1 szklanka rozgotowanej dyni

1 szklanka oleju - i tu następuje zmiana, bo mnie się wydaje, że to za dużo tłuszczu i dlatego daję pół szklanki oleju i 1,5 szklanki dyni.

W jednej misce mieszamy mąkę, cukier, proszek, sodę, sól i cynamon (plus ewentualne inne przyprawy typu przyprawa do pierników lub imbir).

W drugim naczyniu miksujemy jajka, dynię i olej.

Wszystko razem mieszamy i wylewamy do tortownicy lub mniejszej blaszki wysmarowanej tłuszczem lub wyłożonej papierem do pieczenia.

Pieczemy około 40 minut do "suchego patyczka" w temperaturze około 180 st.C.

Można do tego zrobić polewę czekoladową lub lukier. Jak kto lubi, ale samo też jest bardzo smaczne. :)

Wczoraj będąc na targu zakupiłam niewielką dynię. O taką:

Okazało się, że miała dosyć twardą skórę i ciężko się ją obierało, ale w końcu udało mi się ją pokroić w dużą kostkę i rozgotować. Potem wszystko zmiksowałam za pomocą ręcznego miksera i gorącą wsadziłam do słoików. Wyszły dwa, takie większe. W sumie około 1 litra gęstego musu dyniowego, który teraz może spokojnie czekać, aż będę mieć czas i ochotę na przygotowanie zupy dyniowej lub ciasta.